Η Λέλα και η Λέλα

Μια κωμωδία – παιχνίδι εξουσίας ανάμεσα σε δύο γυναίκες

«Ένα παιχνίδι ανάμεσα σε αντικριστούς καθρέφτες»
«Υπέροχα αναγνωρίσιμα μοτίβα του συγγραφέα
με στυλ πολύ προσωπικό και δυναμικό»

 

Η Εταιρεία Θεάτρου «Σπίτι Της» παρουσιάζει το θεατρικό έργο του
Ανδρέα Στάικου «Η Λέλα και η Λέλα», που ενθουσίασε κοινό και
κριτικούς, μια υπαρξιακή κωμωδία για τις σχέσεις εξουσίας ανάμεσα σε
δύο γυναίκες. Πρωταγωνιστούν η Ελένη Ζαραφίδου και η Εμμανουέλα
Κοντογιώργου.
Από τους πιο αξιόλογους θεατρικούς συγγραφείς της χώρας, σπουδαίος
μεταφραστής και πεζογράφος, ο Ανδρέας Στάικος γράφει και σκηνοθετεί
το έργο «Η Λέλα και η Λέλα», ακολουθώντας τη δική του ιδιότυπη
θεατρική γραφή. Αποτέλεσμα της δυναμικής των προβών, τόσο το
κείμενο όσο και η σκηνοθεσία, δημιουργούν ένα δικό τους θεατρικό
σύμπαν, στο οποίο η σκηνοθεσία γεννά τη γραφή και η γραφή τη
σκηνοθεσία.

Μια παράξενη αγγελία εργασίας από μια εκκεντρική γυναίκα και μια
επεισοδιακή συνέντευξη οδηγούν στην πρόσληψη μιας φαινομενικά
αθώας, νεαρής κοπέλας για να ασκήσει το επάγγελμα …της Λέλας. Μέσα
σε σχέσεις που αγγίζουν τα όρια της εξάρτησης και της αλλοτρίωσης, οι
ρόλοι αντιστρέφονται και το ψέμα αναδεικνύεται ως η μοναδική αλήθεια.

«Η Λέλα και η Λέλα» μπαίνουν τότε στο ατέρμονο παιχνίδι της ζωής και
της ύπαρξης.

Σημείωμα συγγραφέα-σκηνοθέτη

«Δύο γυναίκες, δύο διαφορετικοί κόσμοι. Αντιθετικές εκκινήσεις σε μία
ατέρμονη αναζήτηση ταυτότητας και ύφους. Η τύχη τις βρίσκει
αντιμέτωπες σε ένα επίσης ατέρμον, οδυνηρό όσο και διασκεδαστικό
παιχνίδι εξουσίας που αγγίζει την εξάρτηση, την αποβολή των ταυτοτήτων, την αλλοτρίωση, έως ότου οι όροι του παιχνιδιού αντιστρέφονται.

Στο μικρό τους δωμάτιο χώρεσαν τη φύση, τον χρόνο, το σύμπαν
ολόκληρο. Το μικρό τους δωμάτιο είναι η σκηνή τους, η σκηνή της
διασκέδασης, της φθοράς, της αντίθεσης και της πλήρους ταύτισης.
Γεμίζουν με παιχνίδι το σύντομο και ακατανόητο κενό της ζωής τους,
παιχνίδι μέχρι θανάτου».

Ανδρέας Στάικος

Το έργο έκανε πρεμιέρα τον Μάιο του 2025 στο Ίδρυμα Μιχάλης
Κακογιάννης και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους στο Κρατικό Θέατρο
Βορείου Ελλάδος, αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές.
Λόγω συνεχόμενων sold out πραγματοποιήθηκε δεύτερος κύκλος
παραστάσεων στο Θέατρο Φούρνος από τον Νοέμβριο του 2025 έως
τον Φεβρουάριο του 2026.
Τέλος, η παράσταση ταξίδεψε στο ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας τον Μάρτιο
του 2026 και στο Διεθνές Φεστιβάλ Sifty Georgia Festival , με την
αιγίδα του Εθνικού Θεάτρου της Γεωργίας (Rustaveli Theater), του
Sifty Festival και την υποστήριξη του ΥΠΠΟ.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Ανδρέας Στάικος
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Κοστούμια: Δημήτρης Ντάσιος
Φωτισμοί: Χάρης Δάλλας
Βοηθός σκηνοθέτη: Ματίνα Μαυρομμάτη
Παραγωγή: Εταιρία Θεάτρου ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ

Παίζουν:
Ελένη Ζαραφίδου, Εμμανουέλα Κοντογιώργου, Ματίνα Μαυρομμάτη

Η «Λέλα και η Λέλα» κυκλοφόρησε τον Οκτώβρη του 2025 από τις
εκδόσεις Σοκόλη.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Ένα παιχνίδι ανάμεσα σε αντικριστούς καθρέφτες

Τα έργα του Ανδρέα Στάικου μας θυμίζουν μάλλον ζωγραφιές του Φασιανού αναρτημένες σε δημόσιους χώρους, με τα ανθρωπάκια τους να καπνίζουν αρειμανίως κοιτώντας μας αθώα, δίπλα σε πινακίδες στον τοίχο που αναγράφουν «Απαγορεύεται το κάπνισμα»! […] Σε αυτό το έργο, που είναι μια «σούμα» όλων των γραφών του, η σκηνοθεσία-γραφή και η γραφή-σκηνοθεσία του Ανδρέα Στάικου, χωρίς να λησμονεί ότι το έργο είναι μια κωμωδία με σοβαρή πλευρά, αποφεύγει τόσο τη στείρα σοβαροφάνεια όσο και την υπερβολή της αστειότητας […] Οι ηθοποιοί φτιάχνουν δύο ισοδύναμες γυναικείες ηλικιακές μορφές της μοίρας με άψογους, συγκοπτόμενους ρυθμούς και δονούμενο ύφος έκπαγλης απορίας: δύο δίδυμες σφίγγες στο παιχνίδι της αλήθειας και του ψέματος…
Εφημερίδα «Η ΑΥΓΗ», Λέανδρος Πολενάκης, 11/6/2025

—————————–

Υπέροχα αναγνωρίσιμα μοτίβα του συγγραφέα με στυλ πολύ προσωπικό
και δυναμικό […] ο Ανδρέας Στάικος σκηνοθετεί το έργο του με επιτυχία
και συγγράφει το παραστασιακό κείμενο ακριβώς πάνω στη σκέψη του
και τις εμμονές του […] Οι δύο ηθοποιοί έχουν μια καταπληκτική
κίνηση, απόλυτα συντονισμένη, συχνά χορευτική, οπωσδήποτε ερωτική
σαν αντικριστός χορός.
Catisart, Μαρία Μαρή, 6/6/2025

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Δύο Λέλες, ένας καθρέφτης: Μια τελετουργία εσωτερικής αφύπνισης 
Ο Ανδρέας Στάικος μεταχειρίζεται γλώσσα ακριβή και ταυτόχρονα ποιητική, με έντονες υπονοήσεις, λεπτό χιούμορ και σιωπές που αφήνουν χώρο στον θεατή να αναγνωρίσει τις δικές του σκιές.
[…] Οι δυο πρωταγωνίστριες καταφέρνουν να μεταδώσουν ένα εντυπωσιακό συναισθηματικό εύρος από την αμηχανία μέχρι την οικειότητα, αποδεικνύοντας ότι δύο βασικά πρόσωπα στη σκηνή αρκούν για να μεταφέρουν στον θεατή ένα σύμπαν συναισθημάτων.
Booksitting, Αλεξία Καλογεροπούλου, 05/12/2025

————————-

Ένα ρέκβιεμ για το τέλος της δυσθυμίας
Tο στοιχείο που καθιστά διαχρονική τη γραφίδα του Ανδρέα Στάικου δεν είναι άλλο από την άρση της αυτοαναφορικότητας της γυναικείας παρουσίας ως μέσο περαιτέρω διερεύνησης, αποτινάσσοντας έντεχνα την Ετερότητα στα ζητήματα φύλου που έχουν επιβληθεί από το φαινόμενο της Πατριαρχίας. Δεν αγαπάει επιφανειακά τη γυναίκα, δεν την προσεγγίζει στη σφαίρα της εφήμερης επιθυμίας: εντούτοις την σέβεται και την αποδέχεται με όλα τα προτερήματα και μειονεκτήματά της ως προσωπικότητα που εξελίσσεται διαρκώς κι αενάως.
Fractal, Ελένη Αναγνωστοπούλου, 11/11/2025

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Μια παράσταση για την ανατροπή των καθημερινών συμβάσεων

Ο Ανδρέας Στάικος χρησιμοποιεί το σύμβολο της μοιραίας γυναίκας διαρκώς στο έργο του. Η φιγούρα της femme fatale «είναι ένα αποκύημα της φαντασίας του συγγραφέα», η οποία φέρει στη σύλληψή της κάτι το υπερβατικό.

Η Ελένη Ζαραφίδου και η Εμμανουέλα Κοντογιώργου, στην τρίτη τους συνεργασία με τον Ανδρέα Στάικο -έχουν προηγηθεί οι παραστάσεις «Ερμιόνη» και «Αλίφειρα»-, είναι πλήρως εναρμονισμένες μεταξύ τους, αλλά και με το ύφος της κομψής και πληθωρικής γραφής του δημιουργού.
Bookpress, Σόλων Παπαγεωργίου, 24/01/2026

Κύλιση στην κορυφή